Umudun Yalnızlığı
Yorgun düşen beden,
Yorgun düşen umutlar.
Kişinin bedenindeki yalnızlığın yok olabileceği ama umutlarındaki yalnızlığın, hayallerindeki yalnızlığın yok olamayacağı; yok olmak istese de bir noktada her an ve her daim mahkum olduğunu bilerek yaşamak ve en azından yaşamaya çabalamak.
..................................
Umudun bittiği yer var mı?
Bittiği anda insan yaşamı da,
Yaşama karşı verdiği amansız yarışı da kaybeder mi?
Yalnızlık,
Ne kadar kalabalık ortamlarda olursak olalım, yalnızlığımız hep yanı başımızdadır.
Umutlardaki yalnızlık ise boş ve yaşanmaya değer <3
Hayatın zevk verici unsurlarından uzak bir yaşamı kabullenmek.
Buna boyun eğmeyi kim ister ki?
(Ben isterim işte hem de çok ...)
Zorunluluk ve karmaşaların arasında, yoklık ve boşluklarda,umutların tükendiği noktada yok olmayı istemek.
Bir destek, tutunacak bir dal istemek!
İstemek yetmiyor ki..!
Bunun için mücadeleyi bırakmamak; hayata, insanlara, yaşanacak günlere hüzünlü de olsa tutunmak gerekiyor.