Senden Vazgeçtim
Kötü günümde yanımda olmadığın zaman vazgeçtim.
Canın sıkıldığında benimle paylaşmadığını; kırılacak veya tedirgin olacak olsam bile düşüncelerini açıkça söylemediğini anladığım zaman vazgeçtim.
Bana yalan söylediğini anladığım zaman vazgeçtim.
Gözlerime baktığında kalbinle bakmadığını ve bana hala söylemediğin şeyler olduğunu hissettiğimde vazgeçtim.
Her sabah benimle uyanmak istemediğini anladığımda, ağrılarımı dindirecek sıcak sevgiyi bana vermediğinde vazgeçtim.
Sadece kendi mutluluğun ve geleceğini düşünerek beni hiçe saydığın için vazgeçtim.
Tablolarımda artık kendimi mutlu çizemediğim ve tek neden sen olduğun için vazgeçtim.
Bencil olduğun için vazgeçtim.
Bunlardan sadece bir tanesi senden vazgeçmem için yeterli değildi, çünkü sevgim yüceydi.
Ama hepsini düşündüğümde senin benden çoktan hatta ''hiç başlamadan'' vazgeçtiğini anladım.
Bu yüzden ben de senden vazgeçtim.
Ben çok emek verdim ama sen kıymet bilmedin.
Belki de senden sonra hayata yeniden başlamak için, belki de hayatta senden daha anlayışlı, beni sevebilecek insanı gördüğüm için vazgeçtim.
Belki de senden vazgeçince gözlerimdeki hatta kalbimdeki perdeyi aralayıp etrafı seyredebildiğimden dolayı senden vazgeçtim.